Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2015

μοιραίο θηλυκό συμμ. Delta Raw


κορίτσια διαβάζουν τις φαντασιώσεις μου για άλλα κορίτσια και γουστάρουν
βέβαια όλα αυτά εγώ τα φαντασιώνομαι
Η ταύτιση με ένα ποίημα δεν σημαίνει να υγραίνει το μουνί σου με το σεξ,
που κάνω σε κάποια άλλη
αλλά να νιώθεις ευτυσιχμένη,που τουλάχιστον,δεν είμαι μπακούρι
Βέβαια,πάλι καλά
που δεν έχουμε κομμουνισμό.
Δεν σιχαίνομαι την κοινοκτημοσύνη,αρκεί αυτή να μην περιλαμβάνει το κορμί σου και το πως το διαχειρίζεσαι
Για αυτό συμαπαθώ πιο πολυ,τους αναρχικούς πέρα απο κάποιοες εξαιρέσεις
Οκ,πολλές εξαιρέσεις
Απλά αν βγεί το κου κου ε,το πρώτο πράγμα,που -δεν- θα σκεφτούν είναι να σε πηδήξουν
Καλά οκει,μπορεί απλά να είναι απασχολημένοι,
να κάνουν μπάχαλα και να πετάν στα σκουπίδια σφυροδρέπανα.
Κάπου ανάμεσα τους θα'σαι και συ.
Αλλά όσο συντροφικά κι αν ένιωθα
δεν θα βάραγα μαζί τους παρτούζα
****
* * *
 Ακόμα κι αν ο κόσμος είναι πιο μικρός κι απ’ την πούτσα μου
 γεμάτος αηδιαστικά τερατάκια που σου κολλάνε
(πάλι σαν την πούτσα μου)
πάντα θα υπάρχει κάπου σε αυτόν μια γάτα για όλους μας
το «άλλο μας μισό» είναι μια σεξιστική θεωρία
αλλά οι άνθρωποι χωρίζονται
σε αυτούς που γράφουν αντισεξιστικά κείμενα
και σε αυτούς που γράφουν σεξιστικά ποιήματα
για το πόσο για τον πούτσο ήταν μια γκόμενα
ή ακόμα χειρότερα ένας γκόμενος.
Αγαπητά κορίτσια όλου του κόσμου
οπλιστείτε μαχαίρια
και σφάξτε όσες πρώην σας γάμησαν την καρδιά
πίειτε άφθονη ρετσίνα
και μην κατεβαίνετε σε πορείες αν η φορολογική δήλωση της οικογένειας σας είναι πάνω από 50.000ε το χρόνο, έχουμε βαρεθεί να σας βλέπουμε.
αυτά προτάσσω.
ή μάλλον
«ΚΚΕ στην κάλπη και Αναρχία στους Δρόμους»
«Χιπιλίκια στην παραλία και Μπουκόφσκι στην πόλη».
Προτιμώ χίλιες φορές να κάνω ποίημα
τα χτυπήματα που έχω στην πλάτη μου από τη ζώνη μιας γάτας
παρά από έναν μπάτσο
και γενικά πιστεύω ότι άνθρωποι που στέλνουν σε κοπέλες ότι θέλουν να κάνουν σεξ μαζί τους δίπλα από καμένα περιπολικά μετά τα 15
-είναι για τον πούτσο-
άστο το γαμημένο το ποιήμα να τελειώσει εδώ μπας και κάνουμε σεξ δίπλα στα καμένα μας κύτταρα
αυτά είναι και τα καλύτερα περιπολικά
κι όσο τα καις
πολεμάς κι ενισχύεις το κράτος / γαμάς αλλά μένεις όλο και πιο μόνος σου.




Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου 2015

Τα Κουλά

Τελευταία,μας έχω πολλά παράπονα
γλυκό μου κορίτσι
αλκοολικό μου κορίτσι
Και θα'θελα να ήσουνα κάπως σκάρτη
έτσι από ανάγκη
Τελευταία,βαρέθηκα το κάπνισμα.
Περνάω προσεκτικά τον δρόμο.
Βγαίνω μπας και σε πετύχω.
Αλλά και να σε δω,δεν θα πολυμιλήσουμε.
 Δεν ανταλλάσσουμε πολλές λέξεις παρά μόνο αυτοκόλλητα,
μερικές ατάκες
κανα χαμόγελο και ιντερνετικές φιλοσοφίες.
Ό,τι δεν συνεισφέρει στην εξέλιξη μας,παραμένει στα ανείπωτα.
Θα ευχόμουν το ίδιο να εφαρμόζανε κι οι φίλοι μου
και μεταξύ μας,να αραδιάζαμε όλες τις μπούρδες
εμείς οι δύο στον ίδιο χώρο.
καλύτερα,που δεν μιλάμε.
Ναι,ξέρεις μια ανυπέρβλητη δυσαρμονία.
Και έτσι καθόμαστε άφωνοι,να περιμένουμε ένα πραξικόπημα.
Την δεύτερη μέρα.
Θα σε πάρω απ'το χέρι,ο φλώρος
θα κατεβούμε για τελευταία φορά τη Βαλτετσίου
θα κάτσουμε πλατεία
σαν να'ταν μια τυπική μέρα και
θα αυτοπυρπωληθούμε
μια τυπική ένδειξη διαμαρτυρίας
Αν και από εσένα περίμενα μια πιο ουσιώδη τέτοια.
Αλλά πέρα από την ομορφιά σου,πάντα έκρυβες τη δύναμη σου.


Ναι,γενικά ρε συ.
Κατά τα άλλα ο έρωτας είναι αυτό,που είναι.
και  αποκλειστική η κατοχή της αγαπημένης μας ύπαρξης
βασικά καμία κατοχή.

Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2015

Side Story (feat. Φώνδας)

Αν ήτανε γάτα θα'χε πολλούς εραστές
αν ήτανε γάτα δεν θα κυνηγούσε αγοράκια
όχι αυτά με τα μυθικά ονόματα τουλάχιστον.
Εκείνη στεναχωριόταν για τα μειονεκτήματα
όσο εμείς κοκορευόμασταν για αυτά
ευχαριστιόμασταν αυτά
κοροιδευόμασταν με αυτά
παλουκωνόμασταν με αυτά
με φώναζε αγάπη
γιατί μάλλον της έλειπα
και έτσι μπορούσε να κάνει διάφορους παραλληλισμούς.
Γράφω ένα ποίημα.Τι πρωτότυπο;
Οκ.
Σου γράφω ενα ποίημα και ελπίζω να βάλεις τα γέλια.
υποφέρεις όταν ακούς το γέλιο σου
όχι,γιατί δεν σ'αρέσει
αλλά γιατί αρέσει σε εμένα.

Σνίφαρε τα δάκρυα,που πέταγα τα πιο θλιβερά μας βράδια
και η ανασφάλεια της το συκώτι μου τρυπάει
Εξομολογώντας τις πιο όμορφες μας φάσεις
ομοφυλοφιλικές μας τάσεις
τάσεις και εντάσεις
κρίσεις πανικού
άγχους κοινωνικού
εντάσεις και ξανά άλλες  παραστάσεις.
Μέρες αντικαταθληπτικές,με ουσίες αναλγητικές.

συχνά απογοητεύεται και από ηλίθια καθάρματα
σαν εμάς καθημερινά γοητεύεται
δεν την νοιάζει να νοιάζεσαι
παρά μόνο αν το κάνεις κρυφά
Κι εγώ κάπου στα κρυφά,να σωπαίνω
να ελπίζω,να συστηθούμε μια φόρα κανονικά
Μια φορά λιγότερο κυνικά
χωρίς αυτό να μας καταδικάζει

  *
*   *
Αγαπημένη μου.
Ήρθε επιτέλους ο καιρός να πετάξεις τα τραγούδια και τα ποιήματα στα σκουπίδια
ότι έμαθες απ’ τον τύπο που ήρθε ένα βράδυ στα μέρη σας, με ένα πακέτο σπίρτα και ένα πιστόλι , χωρίς να τον συμπαθείς και χωρίς να σε συμπαθεί, ξέχασε το
αρχίζει η βαριά φιλοσοφία, άνω κάτω τελεία:
ο έρωτας
έχει να κάνει με το χρόνο
αλλά το ενδιαφέρον
έχει να κάνει με το χώρο
χωροχρονικά θα ερωτευτώ κάποτε μια κοπέλα που θα σου μοιάζει
θα ‘ναι όταν το πάθος μου για δημιουργία και η ταπεινότητα που ακόμα νιώθω μπροστά στην ποίηση κυριαρχήσουν πάνω στη μανία μου για τυφλές επαναστάσεις και ταινίες με νεκρό πρωταγωνιστή.
Μέχρι τότε
ας βρούμε τι πήγε στραβά.
Τίποτα! /Εσύ/ με τις πρώτες σου εκλάμψεις μιας αμφισβήτησης για το πόσο καλοί τελικά είναι οι άνθρωποι
/εγώ/
με τους καθόλου πρώτους μου έρωτες για τους οποίους τίποτα δεν ήθελες να ξέρεις/
«Είσαι αλάνι» σου έλεγα
όταν σιγά-σιγά έβαζες στη θέση τους τα πρώτα κομμάτια του παζλ μιας ιστορίας
που λέει πως «Η βία είναι μες το παιχνίδι, αν πρέπει τα παιδιά να ξαναπαίξουνε»
αλλά ήσουνα και παιδί
και ήθελες να παίξεις ακόμα και εν μέσω πυροβολισμών. Σου έλεγα για όπλα αλλά σου έλεγα και για ποίηση/και γράψαμε και μαζί/ και με ανθρώπους σαν εσένα θα πυροβολήσω μαζί κάποτε.
ή έτσι θέλω να πιστεύω.

Γιατί,
Αυτό το σκοτάδι
Που δεν ξέρω πια αν τα μάτια σου σκεπάζει
Και που αν και γέννησε τις καλύτερες επαναστάσεις
Δεν μπορώ να το ευχηθώ σε κανέναν
Αυτό το σκοτάδι
Έχει κάνει πολύ κόσμο να φοβάται το αίμα,
Το δικό του αίμα,
Αλλά όχι των αλλονών.
Άκου
Δεν είμαστε εμείς μηδενιστές
Αυτοί είναι.

Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

αποτυΠτώματα

Δεν μεγαλώσαμε
μεγάλωσες
Ξεπέρασες την κλειστοφοβία σου,
αλλά όχι
την κλειστροφοβία
Ακόμα σε φοβίζει να σε παρατηρούν.
Ακομα....
Κοκκίνιζες όταν τα μάτια σου κοίταγα
και περπάταγες αμήχανα.
Εγώ έχω πάθει κλειτοριδοφοβία
όμως
Σου το ξανά'πα
Δεν μεγαλώσαμε

 Μεγάλωσες.
 Εσύ μεγάλωσες
και εγώ
άρχισα να γράφω
κάπως καλύτερα.Έκοψα το αλκοόλ
και άρχισες το διάβασμα
Κάπως έτσι θα κυλάνε οι μέρες
Κάπως έτσι θα αφήνουν καθημερινά
τα αποτυπώματα τους.
Σαν τα πτώματα ενός εμφυλίου
που σέρνονται πριν πεθάνουν
Αν νικήσουμε στο αντάρτικο
θα ξαναστείλουμε ερωτικά γράμματα
όχι τίποτα άλλο,απλά θέλω να λέω σε κάποιον για τις πληγές μου



Επέστρεψα όμως
Δεν ανέχτηκα την βια τους
Εντάξει,ικανοποιημένος;

Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

Ο άνθρωπος του εχθρού

Ο άνθρωπος που είπε οτι ο φασισμός ειναι ποίηση,σώπασε
Και καλά έκανε δηλαδή ή βασικά καλα του κάνανε.
Όταν το καλύτερο,που έχουν να αναδείξουν είναι ο Μπραζίγιακ,που
έκρυβε ή μάλλον προστάτευε την σεξουαλικότητα και τα ψυχολογικά του
πίσω από τον φασισμό

Έλεγα να γράψω κάτι πεζό για τον φασισμό
αλλά κάτι
γαμήθηκε.
Έτσι
μολύνω το σπίτι μου
με σκέψεις
αφού υπάρχω μέσα του
Αθεράπευτα ρομαντικός
και
Καρκινικά Εμμετικός
όταν πρόκειται για
αστούς
Αγκαλιάζω μαστούς
και
Κουλουριάζομαι
Τους βυζαίνω και κάπου
πνίγομαι
Κάπου ανοίγομαι
σε εσάς
παρότι
εκ γεννετής
κρυπτομανής
Ερωτεύομαι για να μην το χάσω
Ερωτεύσου
Τουλάχιστον προς το παρόν.....
μέχρι όντως να το χάσεις
Ο πραγματικός έρωτας ταυτίζεται με το
ανεκπλήρωτο
Γιατί
ή που δεν θα σε βρώ
Ποτέ
ή που ενας από τους δυό μας
θα πεθάνω
πριν αυτό προλάβει να γίνει
Απλά γράψε
ενα ποίημα
για πάρτι μου
πέτα δυό στίχους
στο χαρτί για το πτώμα
ρε παιδάκι μου

Ας βολευτούμε λοιπόν στην
αγκαλιά
κάποιας άλλης γλύκας
Αφού ο αληθινός έρωτας
δεν μας βρίσκει
Αλήθεια
ο δικός μου που πήγε
μάλλον θα πολέμαγε το σύστημα
Για αυτό καλή μου
Πρόσεχε
σε ποιά λιμέρια
γυρίζεις
και με ποιές λέξεις
και ποιά μυαλά μου
παίζεις
Ποιά μυαλά μου
δηλαδη;

Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2015

Μπρο Χι


Ναι,η βροχή
έχει πλάκα 
όταν
είσαι ερωτευμένος

αναρωτιέμαι
πόση πλάκα
σπάνε
όσοι μένουνε
στο δρόμο
όμως


Εντάξει
δεν βρέχομαι
αλλά με βασανίζουν κι εμένα πολλά

Βασικά,δεν έχω κάτι
ή μάλλον δεν έχω τίποτα

και  αυτό είναι Κάτι
Ο καιρός μου επιβάλλεται
Επιβάλλεται να έχεις κάτι όταν βρέχει
Μα εσύ δεν έχεις τίποτα

Βασικά,τίποτα δεν επιβάλλεται


το μόνο
που
επιβάλλεται
είναι
να δαμάσεις
την
κλαψιάρικη σου φύση
Πρωινιάτικα


Άντε,κατέβα κέντρο
για
κανένα καφέ





Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Φαντασιώσεις


Τα πόδια μας ανοιχτά
σαν
ψαλίδια
Βαριές Ανάσες
Ένα απαλό
χαίδεμα βοηθάει
και
αναπνοή
Από την μύτη
Στήθος αγκαλιά με το στομάχι
Δέρματα να τρύβονται
Κοντεύω
Έρχομαι
Δυο στάσεις
απέχω
απ'το
Σπίτι μου
Ελπίζω να σε βρώ εκεί
Μισόγυμνη
Μια φαντασίωση απλά
Αφού στεκεσαι
από'μενα
χιλιόμετρα μακρυά
Ακόμη μια αναζήτηση που
Δεν  υπόσχεται πολλά

Εσύ;

***
Δυό κορμιά
ζεστά
ανάποδη αγκαλιά
Γεννητικά όργανα
με
γεννετικές διαταράχες
Κλειτορίδα
να μην
προβάλει
καμία
ασπίδα
κανένα φραγμό
αφού για
αμφίδρομη
ικανοποίηση
προβάλει επιτακτική
η επιθυμία

***
Ανύπαρκτα βογγητά.
Τα στόματα παραμένανε κλειστά
Οδοφράγματα στοματικά


Και κάπως έτσι
ανάποδα να σαπίζουμε
μέσα
στον
χωροχρόνο
Μέχρι τον τελικό
προορισμό
της ηδονής
Μέχρι να αγγίξουμε τα άκρα μας
ή
ο ένας
τα άκρα
του άλλου

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Φιμ Φαταλ

Ενας εγκέφαλος
διογκωμένος
από την φτώχεια
και μια σύζυγος
γεμάτη
μελανιές
περικυκλωμένη
από
στρατιώτες πιάτα
και σειρήνες
απ΄το κλάμα
από ενα τρίχρονο
ήχουν
στην κουζίνα
Πόσες εμπόλεμες ζώνες
χωράει
ενα τριάρι στο Παγκράτι;

Σου είπαν
κράτα τον εχθρό
σου
κοντά
και εσύ τον παντρεύτηκες

Μια οικογένεια
μες τη δυστυχία
και συγγενικοί δεσμοί
που
κολυμπούν
μες την
Εντροπία

ποτέ όμως δεν είναι
αργά
να
πιάσεις τα όπλα
ή
μια κουτάλα
σφηνωμένη στο κεφάλι
κάθε
αυτάρχικου πατέρα
Τραβείχτε του το αυτί
και
ουρλιάξτε μεσά του
Αρχηγούς έχουμε
τους
Ινδιάνους ψάχνουμε
Ξεριζώστε το!


Ενα χέρι καρφωμένο
στο τραπέζι
και το αλλο κολλημένο
σε ενα τοίχο
 το δικό σου
να
κρατάει τα
μυαλά μου
που αποφεύγουνε
το πάτωμα

Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2015

ΣπερΜα Χαρτ ( με την Νόπη)

Ο ερωτευμένος
δεν ψάχνει διεξόδους
ούτε πόρτες ασφαλείας
όταν δεν τον ικανοποιεί το στοματικό
χάνεται
ψάχνεται
σε κηνυγάει
μέσα σε ενα ΚΤΕΛ
ή με
οτοστόπ
δεν έχει και μεγάλη σημασία
κοιμάται
σε παγκάκια
και τα χουφτώνει
σαν να ήσουνα
Εσύ
μέχρι να τελειώσει
ή
να ξυπνήσει

όνειρα υγρά
παίζεις με τα δάχτυλα
το χαιδεύεις
την σκέφτεσαι
και το πνίγεις

Ξέρω πονάει να
το κάνεις μόνος σου
αλλά σύντομα
θα τελειώσει


Ένα καυτό μπάνιο
για
να βγάλω
από πάνω μου τα πάντα

και
γρήγορα ντύσιμο
για
να βάλω
πάνω μου το τίποτα

Αν σε γδύσω
μην φωνάξεις
είναι
το σώμα σου
όμορφο

και τα σεντόνια
στρωμένα
Ευκαίρια,λοιπόν

Ας τους χαλάσουμε
αυτή την
ομοιομορφία
ρε γαμώτο


***


Απολαύστε τα κορίτσια όπως κι αν προέρχονται

κάποια στιγμή γίνονται γυναίκες.

Δεν κοιτάζουν τον κόσμο

πάνω από τον ωμό του πατέρα.

Δεν στραγγαλίζουν πυγολαμπίδες μέσα σε μπούκλες.

Ούτε ράβουν φωνές

στο αριστερό τους μπούτι



Ερωτευτείτε τα κορίτσια

απ όπου κι αν προέρχονται.

Σύντομα θα γίνουνε

γυναίκες.

Ο έρωτας για τα αγόρια θα ναι λίγος

κι αμήχανος.

Το παγκάκι ανάμνηση,

και τα κτελ παραμιλητό .

Ο μαξιλαροπόλεμος δεν θα σταματήσει,

μα στα πούπουλα  θα κρύβουνε ξυράφια.

Και τα αγόρια είναι ατρόμητα

μα το κρέας τους τρυφερό.



Ερωτευτείτε τα κορίτσια

πριν σαν ερωτευτούν αυτά,

κι έτσι θα είστε

απελπισμένοι και ήρωες.

Αυτοκτονικοί κι αρτιμελείς.

Ασφαλείς  μες την αβεβαιότητα

που σας έχουν εντοιχίσει


Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015

Ιονισμός


Δεν ήτανε σε κάποιο παγκάκι
αλλά μύριζε και εκεί ρομαντισμό
όταν καθόμασταν και
κρυφά
κρύφα
κοιτιόμασταν
βέβαια εγώ το χάλαγα
κορόιδευα αστούς
Όσο επιμένεις να κοιτάς τα σκατά
δεν θα εκτιμήσεις ποτέ το φεγγάρι
Δεν είχες κι άδικο

Κοίτα το τι ωραία που σηκώνεται
πέφτει
μασουλάει
πνίγεται
και σβήνει μες τα αστέρια

Μα εγώ μελέταγα
τις καμπύλες απ΄το κορμί σου
σαν να'ταν γραμμική άλγεβρα
κι ας μην έχει αρχίσει ακόμα
το εξάμηνο

θυμάμαι εμάς
σαν ηλεκτρόνια
γύρω γύρω
Τρεχαλιτό

Σε κυκλικές τροχιές
δυό ομόκεντρων κύκλων

Ίσως κάποια στιγμή ιονιστώ
ίσως κάποια στιγμή
το κάνουμε μαζί
και χαθούμε στο άπειρο
ή βρούμε τα κομμάτια μας
Εκείνα που πρόστυχα εξορίσαμε
κάποια μέρα
που ήθελα πολύ να σε αγγίξω

να σε φιλήσω

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015

Τροφικές Αλυσίδες ( με Γιάννη aka Άνευ Φθοράς)



 Το μενού σήμερα έχει νεοναζιστές στον φούρνο
με πατάτες
Πατάτες που καλλιέργησαν οι ίδιοι
πριν τους διαμελίσουμε
Ακραίο;
Ακραία είναι η γαμημένη σας μεσότητα
μαλάκες!
Παν μέτρον κάκιστον
Ερωτευόμαστε ό,τι μας προκαλεί μελαγχολία
ταχυπαλμία
και σύσπαση των εγκεφαλικών νευρώνων
Συνουσία
ποτισμένη με διαλυμένη χημική ουσία
ή διαλυμένη οικογενειακή εστία.
Και να σου πω και κάτι άλλο;
Η γενιά μας, πλέον,
αντί να μετράει τα αστέρια στον ουρανό
μετράει τις καθημερινές φρίκες που τρώει
και δημιουργεί φρίκες στους άλλους
για χαβαλέ ή αυτοάμυνα
Ο ρομαντισμός στην πιο ρεαλιστική του μορφή!
Και η φάση ξέρεις ποια είναι;
Ότι δεν μπορώ να ξεχωρίσω πια
το αντάρτικο από τον πετροπόλεμο
όπως και τους πατριώτες από τους εθνικιστές
Μάλλον η ζέστη θα φταίει…
Καλό μας χειμώνα λοιπόν!

***

Οι πασιφιστές μας ανακύρηξαν πόλεμο
Δεν πιάνουν όμως όπλα
Πόλεμος...
Πόλεμο νεύρων
Τα νεύρα μου,συνδέονται με το στομάχι
Και θα φάω κανέναν από αυτούς

Ξέρεις δεν είναι όλα γλυκούλικα
Ρομαντισμός είναι να βλέπεις τη σκληρότητα της καθημερινότητας
αλλά εσύ να κάνεις έρωτα τρυφερά
Ρομαντισμός είναι να βλέπεις να γεμίζουν κάμποι
με στρατιές και εσύ να μην φυτρώνεις μαργαρίτες
αλλά να γράφεις ποιήματα πάνω σε κάποιο δέντρο
Να πετάς πέτρες στους φαντάρους
Έτσι για να το παίξουμε επανάσταση και αυτός να σε καθαρίσει στεγνά
Στέγνωσε το στόμα μου
Το χειρότερο δεν ειναι ότι στην Αφρική
δεν έχουνε νερό αλλά οτι κάνουνε πόλεμο για αυτό
Λες και έχουνε κάτι καλύτερο να ζήσουνε
ή μάλλον κάτι καλύτερο να πεθάνουν;
Ή πεθαίνεις ή πεθαίνεις απ'τη δίψα
Τουλάχιστον αυτοί κάνουνε αγώνα
Και εμείς που έχουμε ανάγκη ενα πόλεμο το παίζουμε πασιφιστές

Ποιός είναι ενάντια σε ποιόν τελικά;
Εγώ πάντως ενάντια σε όλους

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2015

ΣουρΓεαλισμός

Κλαδεύοντας λέξεις,από τον αγαπημένο σου κήπο
Σκαρφαλώνοντας αξίες
αφού η κοινωνία
Ποτέ δεν μας πέταξε σχοινί
Βασικά επειδή δεν έχει αξίες
εμάς μας έκαψαν
στα σκουπίδια
Μας πέταξαν
Μα όσο κι αν ο ώμος μου πονά
απ΄τα εγαύματα
Για σένα θα είναι πάντα διαθέσιμος
να ξαπλώσεις
να κοιμηθείς
Δεν με πονάς
Μην ξαναπείς τέτοια βλακεία
Οι άνθρωποι μας πονάνε
και δεν μας άφησαν να απολαύσουμε
τον έρωτα αλλά
Γάμα τους

***

''Να κοίτα,Έρωτας και Επανάσταση πρέπει να γίνουνε ενα''
''Τι εννοείς πρέπει;
  Γιατί να μην είναι;
 Κι αν δεν είναι ποιός περιμένουμε να το θεσπίσει;
Κι αυτός τι ρόλο βαράει;
 Κι αν αυτός δεν το θεσπίσει,γιατί δεν τον χτυπάμε;''

Κοίτα,η Επανάσταση γεννήθηκε από το έρωτα και με αυτόν ταυτίζεται
όπως επίσης και ο πόλεμος
Κανένας δεν πολέμησε το άδικο
όταν είναι όλα βολικά και άνετα
Πολεμάμε και ρισκάρουμε
κάθε μέρα τα πάντα
για αυτούς που αγαπάμε
Οι μόνοι,που μας έχουν απομείνει πλέον
Ο μόνος λόγος για να την παλέψουμε
και να διατηρήσουμε τον ρομαντισμό
μέσα σε μια κοινωνία που μας θέλει
Κυνικούς,γραφικούς,πνιγμένους στα στερεότυπα
που μας θέλει να μοιραζόμαστε τα κόμπλεξ και τις ανασφάλειες
με άλλους οχι για να εξελιχθούμε ουσιαστικά
αλλά για να τις φορτώσουμε σε αυτούς
μετά να χαρούμε,που δεν είμαστε μόνο εμείς σκατά
να κεράσουμε τον άλλο ενα ποτό
να κάψουμε τον έρωτα
στου οποιού τα αποκαίδια
τσιφτετέλια θα χορεύετε.....

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

Not for sale or rent

και τώρα ας κλειδώσουμε τις πόρτες
ας αγαπηθούμε με τον συναγερμούλι μας
όσο τα τσογλάνια και οι τρομοκράτες
θα κοπανιούνται εκεί έξω
οχι για ενα καλύτερο κόσμο επειδή είναι ματαιόδοξοι και ίσως αχάριστοι
Μα να,μάνα εγώ είμαι με αυτούς
είμαι οι απέναντι,γιατί ποτέ τους
δεν προσπάθησαν να με πείσουν
για το σωστό ούτε καν να μου το υποδείξουν
Είμαι ελεύθερος
και όταν το μίσος πια στους δρόμους θα κυλάει
Οι συναγερμοί και οι πόρτες ασφαλείας
θα υποκλίνονται μπροστά στα παιδιά
και στο πάθος τους για μια αλλιώτικη ζωή
Δεν είναι θέμα εκδίκησης
αλλά διεκδίκησης
Της άλλης ζωής των παιδιών μας
που εσείς μας δέσατε,για να μην τη ζήσουμε
Αρχίστε λοιπόν να κάνετε κηδείες
για να μας προλάβετε
φτύστε το σύστημα
τα ίδια λάθοι μην επαναλάβετε
Τέλος Πάντων,πολλή χολή για απόψε,αλλά για την κοινωνία σας ποτέ αρκετή
(Χρήστος)

***
Τι να τον κάνεις τον πατέρα
όταν η παρουσία του στο σπίτι περιορίζεται στις εξής δραστηριότητες:
φαΐ χέσιμο ύπνο;
Α ναι.
Και ώρες αγκαλιά με την τηλεόραση.
Κυριολεκτικά αγκαλιά
προσηλωμένος.
Φυσικά, μην χάσουμε και το δελτίο των 9.
Ομοίως, τι στον πούτσο να το κάνεις το σπίτι
όταν το αποκαλείς οικία σου αλλά δεν νιώθεις οκεία μπαίνοντας σε αυτό;
Αντίθετα αισθάνεσαι πως θα σε υποβάλλουν
σε βασανιστήρια που περιλαμβάνουν ηλεκτροσόκ,
τόσων βολτ που και να πεθάνεις
θα σε επαναφέρει αμέσως, και βιασμού ψυχής.
Συνεχίστε να προσπαθείτε να γαμάτε
ότι προσπαθώ να διατηρήσω αμόλυντο.
Είναι ο πιο εύκολος τρόπος για να συνεχίσει να μεγαλώνει το χάσμα μεταξύ μας.
Και, μεταξύ μας, μεγαλώνει με τόσο γρήγορους ρυθμούς
που ακόμα και εγώ τρομάζω.
Οι αξίες των ανθρώπων μειώνονται.
Ταυτόχρονα οι τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ ανεβαίνουν.
Πάω για ψώνια
μην ξεχάσω να αγοράσω αποδοχή.
Θα ρωτήσω την υπάλληλο και θα μου δείξει το τρίτο ράφι δεξιά.
Δυστυχώς θα το βρω άδειο.
Τελείωσε.
Αφού τα συναισθήματα έχουν ημερομηνία λήξης
ας τα πουλήσουμε και αυτά ρε μαλακα.
Η μάλλον άστο.
Θα γίνουμε πιο καταναλωτές από αυτούς που κράζουμε.
Καλύτερα να μην ταίσουμε κιαλο το κεφάλαιο.
Θα μου πεις, τι ανάγκη μας έχει;
Αυτό τρώει και εμάς τους ίδιους.
παράλληλα άνθρωποι τρώνε απ τα σκουπίδια.
Η περισσότερη βία προβάλλεται μέσα από παιδικά παραμύθια.
Το happy end όμως τα ξεχωρίζει από την πραγματικότητα,
που έτσι κι αλλιώς σκατά όλα.. δεν βαριέσαι.

Εγώ βαριέμαι πάντως.

(Χρύσα)

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Λαχτάρα

Τυχαίοι άνθρωποι
που τυχαίνει,να μην αξίζαν την προσοχή μας
Άνθρωποι μουντοί,μόνιμα σκεπτικοί
αλλά καθόλου σκεπτόμενοι
Τετράγωνα κουτία
γεμάτα ήχο και εικόνα
για να μην μας δίνετε σημασία
όταν ουρλίαζουμε
Μιντιακός κανιβαλισμός
Φερεντίνος,βγάζει μεροκάματο
Στεφανίδου,προβληματισμένη
για τα παιδιά της,που υποφέρουν
μέσα στον καπιταλισμό
Παιδιά ενος κατώτερου θεού
Ή παιδιά ενος στενότερου ταμείου
Λοιποί κεφαλαιοκράτες
κανείς δεν καίγεται για μας
Μωρό μου,ο κόσμος αύριο καταστρέφεται στις τρείς
Ραντεβού  στις πέντε
γιατί έχω δουλεία πιο πριν
 αλλά
 και μια λαχτάρα να σε δω

Πάντα φωνάζαμε σε λάθος μήκοι κύματος
Για αυτό τα ξυπνητήρια σας ήταν πιο διαπεραστικά
να ξυπνάτε στις επτά
να ντύνεστε καλά
για να πάτε στη δουλεια
Να χαρεί και η μαμά

Δεν γράψουμε για να σας βρίσουμε
Γράφουμε για να αντέξουμε και να μην σας πνίξουμε

Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

κελιά

Δεν με τρομάζει η φυλακή
γιατί θα μου φέρνεις βιβλία
αλλά όχι τσιγάρα
μήπως και το κόψω
Αν δώ την επανάσταση στα μάτια σου
να ανθίζει
θα το σκάσω
και θα σε βρώ
να τα φιλήσω
Ελπίδες που κρέμονται από κάγκελα
το μόνο που θα μπορώ να σου προσφέρω
Από εκεί μέσα
Δεν είναι τα κελία,που με φοβίζουν
αλλά το περιορισμένο οξυγόνο
η ρουτίνα
και η μελαγχολία σου


της φυλακής τα σίδερα
αγκαλίαζω
γιατί σκότωσα το χρόνο
τις μέρες που το ταβάνι κοίταζα
σε σκεφτόμουνα
και τα σεντόνια με είχαν βαρεθεί και ξέρναγαν


Ένας ασφαλίτης στα Εξάρχεια
είναι απειλή
Δυο ασφαλίτες
είναι ενα κίνητρο
για να κάνουμε ενα έγκλημα
ή να κλειστούμε σπίτι όλοι μαζί
και να σκεφτούμε τι θα πούμε στο δικαστήριο


Μια κατάληψη στην Πανεπηστημίου
ένα κύτταρο,που γράφει στίχους
στους τόιχους
κρατάει συντροφία στους πολιτικούς κρατούμενους
Φυλακές τύπου Γ
απομόνωση
ελεύθεροι σκοπευτές
ελεύθεροι φυλακισμένοι
από αυτοχειριακές τάσεις
πολιορκημένοι
Και ενα ατύχημα
όπως η γέννα μας
που υποσχέθηκε πολλά
και μας απογοήτευσε

Τέλος πάντων,αν μπορείς βασικά φέρνε μου
και τσιγάρα
απ΄τα παράνομα
εκείνα στη Στουρνάρη
δεν πολυ-ψήνομαι να το κόψω
τελικά

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Untitled λοιπον;

Κατανωλιτικές συνειδήσεις και ασυνείδητοι πολίτες.
 Μη καθαρές συνειδήσεις και καλοταΐσμένοι κοπρίτες.
 Ο κόσμος λίγο λίγο καταστρέφεται
 και εσύ το παίζεις θύμα.
 Τι θύματα τι θύτες;
 Σκατά ζωή κάνουνε
 μάλλον κάνουνε και οι δύο.
 11:42 και ψάχνω απεγνωσμένα για παρέα
 μα κανείς δεν θέλει για παρέα
 του έναν απεγνωσμένο. 
Περιμένω να περάσει το επόμενο τραίνο
 γιατί είναι το μόνο που βλέπω να κινείται.
 Αυτό και ο καπιταλισμός
 που όλο εξελλίσεται βασικά.
 Άνθρωποι μένουν στάσιμοι. 
Ψάχνουν δουλειά. 
Δουλεύουν και ψάχνουν λεφτά.
 Κάνουν τον κόσμο σκατά και κάνουν παιδιά.
 Εμείς θα καταστρέψουμε τη φύση ή η φύση εμάς; 
Αυτή τουλάχιστον δεν μας έχει ανάγκη. 
Σάββατο βράδυ και οι σκέψεις πάλι γίναν κουβάρι.
 Και θέλω παγωτό. 
Οι γονείς μου θέλουν να με στείλουν σε ψυχολόγο
 μα σίγουρα ο ψυχολόγος θα με στείλει πίσω στους γονείς μου.
 Όπως κάνουν οι φίλοι μου.
 Όχι ότι με νοιάζει κιόλας
 απλά να τους χρειάζομαι για να αλλάξω τη σαπίλα γύρω μου.
 Έχει και καιρό να βρέξει και η βροχή μου λείπει.
 Αν έβρεχε θα χα τουλάχιστον μια δικιαολογία για να κάτσω σπίτι.
 Έτσι κι αλλιώς σπίτι θα καθόμουν αφού σας βαρέθηκα.
 Πήγα να αποσυνδέσω τη μνήμη και στα καλώδια μπλέχτηκα.
 Μάλλον για να διαγράψω παλιές πληροφορίες χρειάζονται καινούριες.
 Ίσως και όχι.
 Έτσι κι αλλιώς η κάρτα στο μυαλό μου είναι πολλών GB
(Χρύσα)

***

Στεγνά ρούχα απλωμένα ξεχασμένα
στα πιο βρώμικα στενά κάποιας πόλης
στα σύρματα μέσα κρύβεται η Ποίηση
ή η γαλήνη απ΄το κορμί σου
αν τις αφήσεις ελεύθερες
θα της φάει το διοξείδιο του άνθρακα
μα πάντα αυτό ήθελαν
να'ναι ελεύθερες
σαν τις παράνοιες μας
να'ναι ελεύθερες
Να το ρισκάρουν
αυτό είναι που με τρελένει σε εσένα
αυτό είναι και που γαμάει το σύστημα
ψυχές σαν την δική σου
που δεν κόλωσαν
ή που μας πείθουν οτι δεν το κάνουν
κι έτσι μας γλυκαίνουν
Κάτι πήγε στραβά
Και σταμάτησαν όλα να πηγαίνουν στη ζωή μου στραβά
σαν να ομόρφιναν
Ήσουνα εσύ που τα στράβωσες
Κι αυτό σου το χρωστάω
(Χρήστος)