Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

κελιά

Δεν με τρομάζει η φυλακή
γιατί θα μου φέρνεις βιβλία
αλλά όχι τσιγάρα
μήπως και το κόψω
Αν δώ την επανάσταση στα μάτια σου
να ανθίζει
θα το σκάσω
και θα σε βρώ
να τα φιλήσω
Ελπίδες που κρέμονται από κάγκελα
το μόνο που θα μπορώ να σου προσφέρω
Από εκεί μέσα
Δεν είναι τα κελία,που με φοβίζουν
αλλά το περιορισμένο οξυγόνο
η ρουτίνα
και η μελαγχολία σου


της φυλακής τα σίδερα
αγκαλίαζω
γιατί σκότωσα το χρόνο
τις μέρες που το ταβάνι κοίταζα
σε σκεφτόμουνα
και τα σεντόνια με είχαν βαρεθεί και ξέρναγαν


Ένας ασφαλίτης στα Εξάρχεια
είναι απειλή
Δυο ασφαλίτες
είναι ενα κίνητρο
για να κάνουμε ενα έγκλημα
ή να κλειστούμε σπίτι όλοι μαζί
και να σκεφτούμε τι θα πούμε στο δικαστήριο


Μια κατάληψη στην Πανεπηστημίου
ένα κύτταρο,που γράφει στίχους
στους τόιχους
κρατάει συντροφία στους πολιτικούς κρατούμενους
Φυλακές τύπου Γ
απομόνωση
ελεύθεροι σκοπευτές
ελεύθεροι φυλακισμένοι
από αυτοχειριακές τάσεις
πολιορκημένοι
Και ενα ατύχημα
όπως η γέννα μας
που υποσχέθηκε πολλά
και μας απογοήτευσε

Τέλος πάντων,αν μπορείς βασικά φέρνε μου
και τσιγάρα
απ΄τα παράνομα
εκείνα στη Στουρνάρη
δεν πολυ-ψήνομαι να το κόψω
τελικά

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

Untitled λοιπον;

Κατανωλιτικές συνειδήσεις και ασυνείδητοι πολίτες.
 Μη καθαρές συνειδήσεις και καλοταΐσμένοι κοπρίτες.
 Ο κόσμος λίγο λίγο καταστρέφεται
 και εσύ το παίζεις θύμα.
 Τι θύματα τι θύτες;
 Σκατά ζωή κάνουνε
 μάλλον κάνουνε και οι δύο.
 11:42 και ψάχνω απεγνωσμένα για παρέα
 μα κανείς δεν θέλει για παρέα
 του έναν απεγνωσμένο. 
Περιμένω να περάσει το επόμενο τραίνο
 γιατί είναι το μόνο που βλέπω να κινείται.
 Αυτό και ο καπιταλισμός
 που όλο εξελλίσεται βασικά.
 Άνθρωποι μένουν στάσιμοι. 
Ψάχνουν δουλειά. 
Δουλεύουν και ψάχνουν λεφτά.
 Κάνουν τον κόσμο σκατά και κάνουν παιδιά.
 Εμείς θα καταστρέψουμε τη φύση ή η φύση εμάς; 
Αυτή τουλάχιστον δεν μας έχει ανάγκη. 
Σάββατο βράδυ και οι σκέψεις πάλι γίναν κουβάρι.
 Και θέλω παγωτό. 
Οι γονείς μου θέλουν να με στείλουν σε ψυχολόγο
 μα σίγουρα ο ψυχολόγος θα με στείλει πίσω στους γονείς μου.
 Όπως κάνουν οι φίλοι μου.
 Όχι ότι με νοιάζει κιόλας
 απλά να τους χρειάζομαι για να αλλάξω τη σαπίλα γύρω μου.
 Έχει και καιρό να βρέξει και η βροχή μου λείπει.
 Αν έβρεχε θα χα τουλάχιστον μια δικιαολογία για να κάτσω σπίτι.
 Έτσι κι αλλιώς σπίτι θα καθόμουν αφού σας βαρέθηκα.
 Πήγα να αποσυνδέσω τη μνήμη και στα καλώδια μπλέχτηκα.
 Μάλλον για να διαγράψω παλιές πληροφορίες χρειάζονται καινούριες.
 Ίσως και όχι.
 Έτσι κι αλλιώς η κάρτα στο μυαλό μου είναι πολλών GB
(Χρύσα)

***

Στεγνά ρούχα απλωμένα ξεχασμένα
στα πιο βρώμικα στενά κάποιας πόλης
στα σύρματα μέσα κρύβεται η Ποίηση
ή η γαλήνη απ΄το κορμί σου
αν τις αφήσεις ελεύθερες
θα της φάει το διοξείδιο του άνθρακα
μα πάντα αυτό ήθελαν
να'ναι ελεύθερες
σαν τις παράνοιες μας
να'ναι ελεύθερες
Να το ρισκάρουν
αυτό είναι που με τρελένει σε εσένα
αυτό είναι και που γαμάει το σύστημα
ψυχές σαν την δική σου
που δεν κόλωσαν
ή που μας πείθουν οτι δεν το κάνουν
κι έτσι μας γλυκαίνουν
Κάτι πήγε στραβά
Και σταμάτησαν όλα να πηγαίνουν στη ζωή μου στραβά
σαν να ομόρφιναν
Ήσουνα εσύ που τα στράβωσες
Κι αυτό σου το χρωστάω
(Χρήστος)